دنیس اکرت (درگاهی) که هر دو گل استاندارد لیژ برابر سرکل بروژ را به ثمر رساند، میتوانست چهره اصلی و قهرمانِ این مسابقه لقب بگیرد. با وجود اینکه مهاجم استاندارد در کارنامه فردیاش نمایشی درخشان ثبت کرد، اما در پایان بیش از هر چیز از دو امتیازی که تیمش بعد از پیش افتادن ۲-۱ از دست داد، گِلهمند بود و حسرت را با خودش همراه داشت.
اکرت واقعاً چیزی کم نداشت تا با لبخند زمین را ترک کند. او با دبل کردن دروازه سرکل بروژ، آغاز فصل را به شکل ایدهآلی رقم زد؛ اما وقتی سوت پایان به صدا درآمد، ناامیدی جای جشن را گرفت. او در توضیح حالوهوای خودش گفت: «خیلی ناامیدم. این یک بازی سخت بود. میدانستیم بروژ با پرس سنگین و دویدن زیاد وارد میشود. بعد از اینکه یک بر صفر عقب افتادیم و دوباره به بازی برگشتیم، حس میکردم کنترل مسابقه را دست گرفتهایم. اما چند اشتباه خیلی ساده مرتکب شدیم و همین اشتباهها باعث شد به آنها اجازه بدهیم با ضدحملات همچنان در بازی بمانند. ما نتوانستیم گل سوم را بزنیم و کار را یکسره کنیم. فکر میکنم اگر در همان لحظه ۳-۱ میشد، بازی عملاً تمام شده بود. با این حال در نهایت روی یک ضربه کرنر گل خوردیم. این وضعیت واقعاً ناامیدکننده است.»
با وجود تلخی نتیجه، مهاجم استاندارد نمیخواهد همه چیز را فقط در قاب از دست دادن امتیاز ببیند و ترجیح میدهد بخش مثبت دیدار را هم پررنگ کند؛ یعنی تعداد موقعیتهایی که تیمش خلق کرده است. او این طور ادامه داد:
«این اتفاق برای ما خوب است. فصل گذشته در هر بازی فقط یک یا دو موقعیت داشتیم و اگر گل نمیزدیم، عملاً کارمان تمام بود. امروز اما موقعیتهای خیلی بیشتری خلق کردیم. ما در پلیآفهای فصل قبل هم روی همین موضوع کار کرده بودیم و حالا میبینیم که این پیشرفت برایمان نتیجه داده. این مسئله واقعاً مثبت است.»
اکرت که بعد از یک دوره آمادهسازی کامل نداشتن، در ترکیب اصلی قرار گرفته بود، از اعتمادی که وینسنت اوورار به او نشان داده نیز ابراز رضایت کرد: «گلها همیشه به آدم اعتمادبهنفس میدهند. مربی امروز به من اعتماد کرد. بعد از یک وقفه طولانی، فقط حدود ۱۰ جلسه تمرین داشتم و به همین خاطر خودم هم در طول هفته کمی تعجب کردم که او به من فرصت داده است. اما واقعاً خوشحالم که این اعتماد را گرفتم.»
اکرت که دو فصل دیگر هم با استاندارد قرارداد دارد، درباره ادامه مسیرش در ورزشگاه سکلین با آرامش و اطمینان صحبت کرد: «من اینجا هستم و حضور دارم؛ از بودن در این تیم خوشحالام. این یک باشگاه بزرگ است و بازی کردن در آن لذتبخش است. این سومین فصل من در اینجاست و خوشحالم. پنجره نقلوانتقالات باز است و شاید هر اتفاقی رخ بدهد. من هنوز دو سال قرارداد دارم؛ فعلاً هم اینجا هستم و راضی و خوشحال. البته اگر رئال مادرید بیاید… آن وقت میشود دید.»
این ملیپوش ایرانی بهجای اینکه در حسرت چنین نتیجهای بماند، میخواهد این بازی را سکوی پرشی برای بهتر شدن در هفتههای آینده بداند: «ترجیح میدهم این اتفاق امروز رخ داده باشد، نه هفته سیوچهارم؛ چون هنوز میشود آن را بهتر کرد. امروز دو امتیاز از دست دادیم و از نظر من نتیجه شبیه یک شکست است، چون واقعاً شایسته پیروزی بودیم. اما اگر بعد از یک تساوی حس کنید بیشتر از چیزی که به دست آوردهاید، از دست دادهاید، این خودش میتواند نشانه خوبی باشد. فقط باید به تلاش و سختکوشی ادامه بدهیم؛ کنار هم، با کادر فنی، با خودِ تیم و با هواداران. آن وقت فکر میکنم میتوانیم یک فصل بزرگ بسازیم.»
او سپس درباره شرایط شخصیاش و جام جهانی هم گفت: «آن تابستانِ جام جهانی برای من خاطرهای فراموشنشدنی خواهد ماند، حتی اگر حتی یک دقیقه هم بازی نکردم. درست قبل از مسابقات مصدوم شده بودم و به همین خاطر دو بازی دوستانه آخر مقابل مالی و گامبیا را از دست دادم و سرمربی تیم ملی هم فرصت نکرد من را آنطور که باید بشناسد. طبیعی است که خیلی دوست داشتم مقابل بلژیک بازی کنم و گل بزنم.»
اکرت در پایان خاطرنشان کرد: «امیدوارم تا پایان امسال دوباره به تیم ملی دعوت شوم و آنجا بتوانم تواناییهایم را نشان بدهم. اما قبل از هر چیز میخواهم در استاندارد به روند خوبم ادامه بدهم. هنوز دو سال از قرارداد من با این باشگاه باقی مانده است. اگر بارسلونا یا رئال مادرید برای جذب من پرسوجو کنند، قطعاً نمیتوانم قول بدهم که حتماً اینجا بمانم! با این حال در استاندارد احساس راحتی میکنم. فقط حیف است که نتوانستیم فصل را با برد شروع کنیم. موقعیتهای لازم برای پیروزی را داشتیم و باید خودمان را بابت این اشتباه سرزنش کنیم که در پایان دو امتیاز را از دست دادیم. البته دوست دارم چنین اتفاقی در هفته اول بیفتد، چون حالا زمان داریم تا آن را جبران کنیم.»
بیشتر بخوانید: پاسخ کوبنده دنیس اکرت/ دبل گلزنی نیمکتنشین قلعهنویی در جام جهانی +عکس