سرانجام پس از حدود ۱۹ ماه کشمکش، لغو یک مجمع، ابطال یک انتخابات و تغییر مکرر سرپرست، انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام به انتخاب مجتبی ملکی رسید؛ اما این پایان رأیگیری به معنای پایان دغدغههای پیرامون این فدراسیون نخواهد بود.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام پس از نزدیک به دو سال حاشیهساز و تغییر سرپرست، ابتدا با ابطال انتخابات و پس از آن برگزاری مجدد، برگزار شد و در نهایت مجتبی ملکی در دور دوم با ۳۵ رأی به ریاست این فدراسیون رسید؛ اما این پایان حواشی نخواهد بود. عبدالمهدی نصیرزاده، رئیس پیشین فدراسیون و یکی از معترضان به روند برگزاری، اذعان داشته در بررسی صلاحیتها و برگزاری انتخابات به او برخورد ناعادلانهای شده و به پیگیری این موضوع ادامه خواهد داد.
این ماجرا از دیماه ۱۴۰۳ آغاز شد که دوره ریاست نصیرزاده در فدراسیون بدنسازی به پایان رسید. در آن زمان تابناک گزارشی درباره اتهاماتی علیه یکی از افراد مرتبط با فدراسیون درخصوص خروج غیرقانونی ارز منتشر کرد که فدراسیون به این موضوع واکنش نشان داده و آن را تکذیب نمود. با این حال، تابناک اعلام کرده که مدارکی در این زمینه در اختیار دارد و در نهایت تعزیرات حکومتی، پروندهای در این راستا گشود که نصیرزاده مدعی است از آن و همچنین یک پرونده دیگر در دادسرای فرهنگ و رسانه تبرئه شده است.
پس از اتمام دوره ریاست نصیرزاده، وزارت ورزش ابتدا جلال نادمی را به عنوان سرپرست فدراسیون منصوب کرد و سپس ایرج عرب را به این مقام گماشت تا مقدمات برگزاری انتخابات را فراهم کند. اولین انتخابات که قرار بود در ۱۱ تیر ۱۴۰۴ برگزار شود، به دلیل اعتراضات به ترکیب اعضای مجمع و مسائل مربوط به روند برگزاری، لغو گردید.
با تغییر سرپرست به ایرج عرب، انتخابات در ۲۶ مهر ۱۴۰۴ در نهایت برگزار شد. در این مجمع، ۱۵ نامزد برای ریاست ثبت نام کرده بودند که برخی از آنها قبل از شروع رأیگیری انصراف دادند. در دور نخست، مجتبی ملکی با ۱۹ رأی و مجید تلخابی با ۱۸ رأی به دور دوم راه یافتند و در نهایت تلخابی با ۲۸ رأی به مقام ریاست فدراسیون رسید؛ اما داستان اینجا خاتمه نیافت.
حدود دو ماه بعد، در ۲۰ آذر ۱۴۰۴، اداره کل امور مشترک فدراسیونهای ورزشی اعلام کرد انتخابات مهرماه باطل شده است. دلیل آن، مشکل در مورد مدرک تحصیلی مجید تلخابی بود. وزارت ورزش پس از بررسی و استعلام از سامانه وزارت علوم، اعلام کرد که مدارک تلخابی با مدارک قبلاً ارسالشده به وزارت ورزش تطابق ندارد و اصالت آن تأیید نشده است.
بدین ترتیب، فدراسیون مجدداً به یک دوره سرپرستی برگشت و برگزاری انتخابات جدیدی را در پی داشت؛ انتخاباتی که سرانجام امروز، ۲۰ مرداد ۱۴۰۵، در آکادمی ملی المپیک برگزار گردید. در این انتخابات، ۱۷ نفر تأیید صلاحیت شدند، اما چندین نامزد پیش از آغاز یا در حین برگزاری مجمع از رقابت کنارهگیری کردند یا غیبت داشتند. در نهایت، ۱۰ نفر برنامههای خود را ارائه کرده و رأیگیری انجام شد.
در دور نخست، مجتبی ملکی با ۱۹ رأی در راس قرار گرفت و محمد نصیری با ۱۲ رأی در مرتبه دوم قرار گرفت. سید حمیدرضا میرزاهد، امیر زندی و حسین یارمحمدیان نیز هر کدام ۶ رأی به دست آوردند و بدین ترتیب ملکی و نصیری راهی دور دوم شدند. در دور دوم، ملکی با کسب ۳۵ رأی در برابر ۱۵ رأی محمد نصیری به عنوان رئیس جدید فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام انتخاب گردید. حال در شرایطی که انتخابات جدید به انجام رسید، عبدالمهدی نصیرزاده که ثبتنام کرده بود اما شرایط احراز را نداشت، به روند برگزاری انتخابات اعتراض دارد و اعلام کرده که از مراجع قانونی پیگیری خواهد کرد.
نصیرزاده: سه بار اجازه حضور در انتخابات را ندادند
نصیرزاده در گفتوگو با تابناک با اشاره به صورتجلسه کمیسیون تطبیق میگوید پنج شرط برای بررسی شرایط نامزدها تعیین شده بود: «تابعیت ایرانی، سن بین ۳۵ تا ۶۵ سال، مدرک تحصیلی لیسانس، سابقه پنجساله مدیریت مرتبط با ورزش و عدم محکومیت کیفری مؤثر. من تابعیت ایران را دارم و از لحاظ سنی نیز مشکلی ندارم. مدرک تحصیلی من دکتراست و همچنین در زمینه سابقه مدیریتی مرتبط با ورزش نیز مشکلی نداشتهام.»
نصیرزاده به شرط محکومیت کیفری مؤثر نیز اشاره کرده و میگوید: «اگر فردی محکومیتی داشته باشد، اما آن محکومیت مؤثر نباشد، میتواند در مجمع شرکت کند.»
رئیس سابق فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام بر این باور است که یکی از مشکلات کلیدی این فدراسیون به شرایط خاص آن برمیگردد. به گفته او، این فدراسیون از سال ۱۳۸۴ به صورت مستقل فعالیت میکند، اما هنوز به یک ساختار سازمانی منسجم و کامل نرسیده و به دلیل تنوع زیاد مخاطبان و گستردگی فعالیتها، همواره در معرض حواشی متعددی قرار دارد. او میگوید: «فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام بزرگ و پردغدغه است. یک رئیس فدراسیون نمیتواند تمامی گروهها و افراد را راضی نگه دارد و در نتیجه، افراد ناراضی میتوانند علیه مدیریت اقداماتی انجام دهند. چنین وضعیتی به رؤسای پیشین این فدراسیون نیز تحمیل شده است.»
نصیرزاده در اشاره به عدم احراز شرایطش برای شرکت در انتخابات، سؤالی مطرح میکند که این گزارشها در کدام مرجع قضایی بررسی و تأیید شدهاند: «در کدام دادگاه این گزارشها بررسی و رأی صادر شده است؟ وزارت ورزش و جوانان بر اساس کدام رأی قانونی اجازه نداد من در انتخابات شرکت کنم؟ تنها صدایی که میگوید من نمیتوانم در انتخابات شرکت کنم، وزارت ورزش است که باید نقش حمایتی از مدیر خود را ایفا کند؛ اما برعکس، اقدام به مقابله کرده و من را متخلف تلقی کردند.»
دفاع از عملکرد و اتهامات غیرمحسوس
رئیس سابق فدراسیون بدنسازی بر این باور است که عملکرد مدیریتی او باید یکی از معیارهای اصلی ارزیابی در نظر گرفته شود. او بیان میکند که در دوران مدیریتش، ورزشکاران دارای سازماندهی بودند و ایران در مسابقات جهانی و آسیایی موفقیتهای چشمگیری کسب کرد، علاوه بر آن، میزبانی مسابقات بینالمللی را به دست آورد، کرسیهای بینالمللی کسب کرد و فدراسیون توانست حامی مالی جذب کند.
او به پروندههایی که علیه او مطرح شده نیز اشاره کرده و جزئیات بیشتری ارائه میدهد. به گفته نصیرزاده، در تعزیرات حکومتی، پروندهای در مورد «فروش غیرقانونی ارز در بازار آزاد و خروج غیرقانونی ارز از کشور» برای او تشکیل شد که در نهایت از آن تبرئه شده است. همچنین او میگوید در دادسرای فرهنگ و رسانه نیز پروندهای به اتهام «سوءاستفاده از موقعیت شغلی و تضییع حقوق بیتالمال» برای وی تشکیل شد که از آن نیز تبرئه گردیده است.
نصیرزاده تصریح میکند: «حکم دستگاه قضایی باید با حسن ختام همراه باشد. من تنها به دادسرا نرفتهام؛ دستگاه قضا استعلاماتی انجام داده و افراد مطلع را دعوت کرده و همه موارد را مورد بررسی قرار دادند و دادسرای فرهنگ و رسانه نیز مرجع قضایی تخصصی است. با اینکه دچار زحمت شدهام، اما از آنها تشکر میکنم که عدالت را رعایت کردند و در نهایت تبرئه شدم.»
عملکرد، رقیب اصلی رئیس فدراسیون
نصیرزاده معتقد است اگر قرار بود عملکرد مدیریتی او معیاری باشد، میبایست اجازه شرکتش در مجمع صادر میشد تا اعضای مجمع رای به ادامه فعالیت او دهند. او میگوید: «رقیب اصلی هر رئیس فدراسیونی، عملکردش است و ای کاش وزیر میگذاشت من به مجمع بروم تا اعضای مجمع تصمیمگیرنده باشند.» وی همچنین به تماس رافائل، رئیس فدراسیون جهانی این رشته با خود اشاره کرده و میگوید در پاسخ به سوال ایشان درباره وضعیت پیش آمده، توضیح داده است که اتهاماتی علیه او مطرح شده که در کمیتههای انضباطی مورد بررسی قرار گرفته است و طبق گفته او از این موضوع برای جلوگیری از ورودش به مجمع استفاده شده است.
او همچنین انتقاداتی به ساختار انتخابات فدراسیونها دارد و میگوید در بسیاری از کشورها، فدراسیونهای ورزشی خودشان انتخابات را برگزار کرده و نتیجه را به فدراسیون جهانی اعلام میکنند.
نصیرزاده بر این نکته تأکید میکند که ممکن است شخص یا گروهی نسبت به او حساسیت داشته و مسئله را به شکل شخصی درآورده باشند، اما عواقب چنین رویکردی باعث دلسردی مدیران و سرمایههای انسانی در حوزه ورزش خواهد شد. او ادامه میدهد: «من تازه در بهتر شدن یاد گرفتهام و هزینههایی بر من شده و کرسیهای بینالمللی گرفتیم و اکنون میگویند شرایط احراز ندارید. اگر مدرک یا سندی مبنی بر ۵ هزار تومان سوءمدیریت یا تخلف به همراه دارید، آن را اعلام کنید.»
وزارت ورزش، نمیتواند هم مجری باشد و هم قانونگذار
بخش دیگری از اعتراض نصیرزاده به شروطی مربوط میشود که تحت عنوان «وثاقت و امانت و التزام به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران» مطرح شده است. رئیس سابق فدراسیون بدنسازی اظهار میدارد که کمیسیون تطبیق وزارت ورزش و جوانان اعلام کرده که او شرط وثاقت و امانت را نداشته و به همین دلیل شرایطش برای حضور در انتخابات احراز نشده است. نصیرزاده بر این باور است: «وزارت ورزش در مقام مجری انتخابات قرار دارد و نمیتواند به طور همزمان نقش قانونگذار را ایفا کند. مراجع سهگانه یعنی قوه قضائیه، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه باید در این باره نظر دهند و وزارت ورزش نمیتواند خود به تنهایی تصمیمگیری کند. وزارت ورزش مجری است و نمیتواند همزمان مجری و قانونگذار باشد.»
او تأکید میکند که اعتراضش تنها برای بازگشت به صندلی ریاست نیست: «من نمیگویم باید در قدرت بمانم و به شدت خواهان قدرت هستم، اما من مورد بیعدالتی واقع شدهام و سه بار به من اجازه حضور داده نشده و حتماً حقم را پیگیری خواهم کرد. این پیگیری برای اصلاح رویه است تا اینگونه وقایع برای دیگر فدراسیونها تکرار نشود. زیرا مطمئن باشید اگر این ماجرا برای من پیش آمد، میتواند برای سایر فدراسیونها نیز اتفاق بیفتد.»
نصیرزاده همچنین از آنچه که «بیاخلاقی، بیمهری و تهمتهای ناروا» خوانده، نگران است و میگوید وقتی کسی متهم میشود، نمیتوان انتظار سکوت از او داشت: «میگویند در گوشهای بنشین، اما وقتی به کسی اتهام میزنند و در گوش او میزنند، باید از حقام دفاع کنم.»
وی در پایان، انتقادات خود را به موضوع تبعیض و بیعدالتی مرتبط میسازد و میافزاید که مردم ایران در حال تحمل مشکلات اقتصادی، معیشتی و بحرانهای سیاسی هستند، اما تحمل بیعدالتی و تبعیض برای جامعه دشوارتر است. نصیرزاده بیان میکند: «مردم کشور ما همگی شرایط دشواری را درک کرده و تحمل میکنند، ولی بیعدالتی و تبعیض را نمیتوانند بپذیرند. این بیعدالتی به بهای کشور تمام خواهد شد.»
به این ترتیب، پس از نزدیک به دو سال مجادله، فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام سرانجام رئیس جدیدی را برگزید؛ با این وجود، با توجه به اعتراضات صریح رئیس پیشین، به نظر میرسد که ماجرای حواشی این انتخابات هنوز به اتمام نرسیده است.