دکتر حمیده دهقانی بیان کرد: سرخجه یک نوع بیماری ویروسی است که در برخی موارد، آثار پوستی آن ممکن است به بیماری سرخک یا مخملک شباهت داشته باشد و در صورت انتقال از مادر به جنین، می‌تواند عواقب ناگواری را به همراه داشته باشد.
وی همچنین یادآور شد: در صورتی که جنین در مراحل اولیه توسعه خود، به سرخجه مبتلا شود، ممکن است با خطر مرگ در دوران بارداری، سقط خودبخودی و ناهنجاری‌های جدی در اندام‌ها مواجه شود. این ناهنجاری‌ها می‌توانند شامل ناشنوایی، آب مروارید، میکروفتالمی، آب سیاه جنینی، میکروcephaly، عقب ماندگی ذهنی، عارضه‌های پوستی، بزرگ شدن کبد و طحال، زردی، نقص‌های استخوانی و اختلالات قلبی-عروقی باشند.
دکتر دهقانی دوره نهفتگی بیماری سرخجه را بین ۱۴ تا ۱۸ روز اعلام کرد و افزود: این بیماری از طریق قطرات تنفسی بزرگ منتقل می‌شود و در بزرگسالان علائم آن به صورت تب خفیف ۱ تا ۵ روزه، سردرد، بی‌قراری، ترشحات خفیف بینی و التهاب ملتحمه ظاهر می‌گردد. قابل ذکر است که عفونت سرخجه در بزرگسالان ممکن است بین ۲۵ تا ۵۰ درصد بدون هیچ علامتی باشد. در مورد کودکان، این علائم معمولاً با شدت بیشتری بروز می‌کنند.
وی ادامه داد: ضایعات پوستی در بیماری سرخجه اغلب در ناحیه پشت گوش ظاهر می‌شوند و سپس به سایر نواحی از جمله صورت و گردن گسترش می‌یابند.
این متخصص بیماری‌های داخلی در ادامه سایر نشانه‌های بالینی سرخجه را التهاب غدد لنفاوی در ناحیه پشت گوش یا گردن عنوان کرد و افزود: واکسیناسیون سرخجه در سال اول زندگی می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از بروز این بیماری ایفا کند. این واکسن به صورت ترکیبی با واکسن‌های سرخک و اوریون (MMR) تجویز می‌شود و تزریق آن در ۲ نوبت توصیه می‌گردد. همچنین سرخجه با تجویز آنتی‌بیوتیک برای کنترل عفونت و داروهای تب‌بر و مسکن تحت نظر پزشک قابل درمان است.