پژوهشگران در ماه گذشته از شناسایی سیارکی به نام «وای آر۴۲۰۲۴» (2024 YR4) خبر دادند که ممکن است در دسامبر ۲۰۳۲ به کره زمین برخورد نماید؛ با این حال، احتمال وقوع چنین رویدادی تقریباً ۱ درصد برآورده شده است.
این سیارک در دسامبر ۲۰۲۴ میلادی توسط تلسکوپ رصدخانه «ریو هورتادو» واقع در شیلی کشف گردید؛ در حالی که فاصله اش از زمین ۴۳ میلیون کیلومتر بود.
تحلیل ها نشان می دهد که اگر این سیارک، که اندازه ای بین ۵۰ تا ۹۰ متر دارد، به زمین برخورد کند، احتمالاً یک رویداد مشابه «انفجار تونگوسکا» در سال ۱۹۰۸ میلادی در روسیه رخ خواهد داد. در آن زمان، برخورد یک سیارک باعث نابودی ۲۰۰۰ کیلومتر مربع از جنگل های سیبری شده بود.
چنانچه این جسم در بالای شهری نظیر پاریس، پایتخت فرانسه، منفجر شود، به احتمال زیاد تمام این شهر را ویران خواهد کرد.
با این وجود، بر اساس ارزیابی های ناسا، شانس برخورد این سیارک با زمین کمی بیشتر از ۱ درصد بوده و بر اساس تحلیل های سازمان فضایی اروپا (ESA) ممکن است یک به ۸۸ باشد.
علاوه بر این، هرچند هنوز نشانه ای از محل دقیق برخورد مشخص نشده، پژوهشگران بر این باورند که احتمال وقوع چنین اتفاقی در اقیانوس ها یا بیابان ها به مراتب بیشتر از نقاط مسکونی است؛ چرا که سطح زمین به طور عمده با بیابان ها و آب ها پوشیده شده و مناطق قابل سکونت انسان ها در اقلیت هستند.
همکاری های بین المللی برای تغییر مسیر سیارک
پاتریک میشل، اخترفیزیکدان فرانسوی و مدیر تحقیقات CRNS در این کشور، به اهمیت همکاری های بین المللی میان سازمان های فضایی برای مواجهه با چنین چالش هایی اشاره می کند و می گوید آژانس های فضایی در حال حاضر در تلاش برای اصلاح مسیر «2024 YR4» هستند.
او بیان می کند: «دلیلی برای نگرانی وجود ندارد و در حقیقت، دلایل بسیار زیادی وجود دارد که نشان می دهد امنیت زمین در برابر این نوع حوادث قابل تأمین است. به واقع، شناسایی این سیارک موجب افزایش هماهنگی میان آژانس های فضایی می شود. با تلاش های دانشمندان، ممکن است خطر برخورد این جرم آسمانی با زمین در روزها و ماه های آتی به صفر برسد.»
او همچنین می افزاید: «با این حال، باید همواره هوشیار باشیم، زیرا این سیارک در ماه آوریل از زمین دور خواهد شد و به کمربند سیارک ها بین مریخ و مشتری باز خواهد گشت. بعد از آن، دیگر قابل مشاهده نخواهد بود و تا سال ۲۰۲۸ در وضعیت بلاتکلیفی خواهیم ماند؛ زمانی که مجدداً امکان ردیابی آن فراهم می شود.»
پاتریک میشل باور دارد که پیشرفت های علمی در آینده موجب خواهد شد که کشف اجرام آسمانی این چنینی که به نزدیکی زمین می رسند، افزایش یابد و از این رو، با سناریوهای جدید و متنوع تری فراتر از معیارهای فعلی رو به رو خواهیم شد.
او بیان می کند: «از منظر دفاع سیاره ای، ما اقداماتی در حال انجام داریم که به نسل های آینده این امکان را می دهد که دیگر از سقوط اجرام آسمانی بر سرشان نترسند، زیرا آن ها به خوبی خواهند دانست چگونه با این حوادث مقابله کنند.»