آخرین نسل از کلاغ‌های بومی هاوایی، در سال ۲۰۰۲ از عرصه‌ی طبیعی ناپدید شد و تنها تعدادی از آنها در شرایط محصور و تحت نگهداری باقی مانده‌اند. از جمله خطراتی که این گونه را تهدید می‌کند، می‌توان به تخریب زیستگاه، شکار توسط گونه‌های مهاجم و بیماری‌ها اشاره کرد.
طبق گزارش همشهری آنلاین، این اقدام آزادسازی نتیجه سال‌ها برنامه‌ریزی و همکاری میان نهادهای مختلف، از جمله باغ‌وحش سن‌دیگو، اداره شیلات و حیات‌وحش آمریکا و دانشگاه هاوایی به حساب می‌آید. مگان اوون، معاون علمی حیات‌وحش در سن‌دیگو، به این نکته اشاره می‌کند که انتقال آلالا به جزیره مائوئی در مجمع‌الجزایر هاوایی، گام مهمی در راستای حفاظت از این گونه به شمار می‌آید و اهمیت «همکاری» در کاهش خطرات و تهدیدات زیست‌محیطی را یادآور می‌شود. این پرندگان در فرهنگ بومی هاوایی دارای ارزش و اهمیت خاصی هستند و نقش آنها در حفظ اکوسیستم جنگل‌ها حیاتی می‌باشد. تلاش‌های گوناگون برای بازگرداندن آنها به محیط طبیعی همچنان ادامه دارد.
برای انتخاب این پنج پرنده، کارشناسان دو فاکتور را مدنظر قرار دادند:
توانایی‌شان در یافتن غذا و مبارزه با شکارچیان
معاینات دامپزشکی
پیش از این، در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰، تعداد ۳۰ آلالا در جزیره بزرگ هاوایی احیا شده بودند، اما به‌دلیل کاهش جمعیت، این تلاش‌ها متوقف و پرندگان دوباره به شرایط تحت مراقبت انسانی منتقل شدند. اکنون که آزادسازی در مائوئی انجام شده، امیدهای نوینی برای احیای این گونه به وجود آمده است.
چرا آزادسازی مجدد کلاغ‌ها حائزاهمیت است؟
این برنامه به‌طور همزمان به احیای آلالا پرداخته و نمایانگر روابط فرهنگی بومی هاوایی و تلاش‌های حفاظت از محیط زیست است که هر دو برای آینده‌ی تنوع زیستی ضروری به‌نظر می‌رسند.